رفتی حاجی حاجی مکه

باشه باشه بهش مي گم

atlasariya — Sat, 31 Oct 2009 15:03:04 GMT

حالا يك دو سه

همه بي خياله غصه

آهاي دختر خانوم دستتا بزار توو دسته دوستت

آهاي آقا پسر دختره چه لوسه

خوراكش دوتا بوسه

خب چيه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ مگه بچه دل نداره؟؟؟؟؟ فقط حيف كه باباهه هي مي زنه توو اين ذوقه من ؛ بعد من هي دپسرده مي شم البته به قوله دوستام : آره جونه عمه ت

بعدش اينكه :

زدم سرويسه ۶۰ نفره ي آركوپاله مامانما به اندازه ي يه سر سوزن شما بخون يه بشقاب ؛ ناقص كردم

دعا كنيد كه نفهمه و رستگار شوم ؛ وگرنه .................

مطمئنا باغچه خون مي خواد

بعد اينكه در راستاي يه عالمه پاچه خواري و خواروندنه پاچه ي باباهه ؛ در يك اقدام بي سابقه اين ماهيونه ي ما ۲۰ هزارتومن افزايشه قيمت داشت و به همين مناسبت با كماله افتخار اعلام مي كنيم كه به لقبه : پاچه خواره مزدوره حال به هم زن ؛ نايل گشتيم ؛ البته از طرفه دوستان

چته؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ حسودي داره؟؟؟؟ خب اين همه استعداده بالقوه دارم ؛ تازه ياد گرفتم بالفعلشون كنم؛ بلدي؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ تو هم برو انجام بده

الانه نوشت : به جونه خودم سرم خيلي شلوغه ؛ همه تونا مي خونم اما نمي رسم از خودم نظر در كنم ؛ به گنده گيه خودتون ببخشيد كه شديده شدي كيس ميس

قصه ها بر من گذشت تا بدانم کیستم ...
سرگذشتم هرچه بوده من پشیمان نیستم ...
من اگر سردار عشقم یا که پاکباخته ام ...
سرگذشتم را به دستان خودم ساخته ام ...

پيكانه زرده قناري

atlasariya — Tue, 20 Oct 2009 07:32:58 GMT

مي دوني خوشبختي چيه؟؟؟؟؟؟

خوشبختي يعني حسه الانه من ؛ حسي كه من دارم ؛ همه چي آرومه ؛ من چه قدر خوشبختم

خوشبختي يعني اينكه با كلهم خانواده بري باغ ؛ با همه شون بخندي

خوشبختي يعني اينكه يه كتابه ۳۶۰ صفحه اي را از بس قشنگه هي راه به راه توو ذهنت نشخوار كني

خوشبختي يعني اينكه يه آهنگه لايت بزاري ؛ بعد هي با قر و فر و نيناش ناشم بلدم بري كيكه سيب بپذي ؛ بعد بياي يه كتاب دستت بگيري توو اون فضاي آروم كه با بوي هل و دارچين همراهه شروع كني به خوندنش تا كيكت پخته بشه

خوشبختي يعني خنده ي از ته ته ته دلت با دوستات ؛ سره يه پيكانه مدله نمي دونم چيه زرده قناري كه رادياتش سوراخه ؛ ترمز نداره ؛ با خاك يكيه ؛ بعد يكي از بهترين دوستات با اون اومده باشه ترمينال و انداخته باشه گوشه ي خيابون تا وقتي از شهركرد برمي گردي يه سوژه داشته باشي كه بخندي ؛ خدا وكيلي توو اتوبان همه بهمون مي خنديدند ؛ فقط نمي دونم كاراي خدا چرا هرچي كمريو سوناتا و از اينا بود هي توو ترافيك زيره گوشه ما نگه مي داشت ؛ بعد چار پنجتا دختره خزوخيلم توو ماشين قه قهه مي زدند .خدا وكيله از بس خنديديم كاره يكيمون به دكتر كشيد

خوشبختي يعني اينكه توو شهركرد وايسي وسطه خيابون با دوستات عكس بندازي ؛ يا حتي توو تاكسي كه داري مي ري ترمينال

خوشبختي يعني اينكه سرازيريه دانشگاها گرومب گرومب بدوي پايين ؛ اونم وقتي كه دستاتا از هم باز كردي ؛ كه نسيما بغل كني

خوشبختي يعني اينكه وقتي رابطه ت با بابات خوبه و تو هم هي پاچه خواريشا جلو دوستات مي كني ؛ طوري كه فرداش بهت بگند : نكبته عوضيه آشغال ؛ فيس توو فيس ؛ آيز توو آيز ؛ پاچه خواري مي كني؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ برو گمشو حالمونا بهم زدي

خوشبختي يعني داشتنه مامان جونه كه هي راه به راه بهت زندگ بزنه و بگه پاشو بيا يه چند وقت پيشم بمون ؛ اونم وقتي كه هنوز جا پا قدمه قبليت خشك نشده

خوشبختي يعني يه اتاقه بهم ريخته كه تووش بشيني مجله موفقيتا بخونيو كيف كني .

خوشبختي يعني اينكه داد بزنم : من يه دختره خيلي خيلي خوشبخت و شادم ؛ شاده شاد ؛ چون خدا را دارم ؛ حتي با همه كم محلياش

خوشبختي يعني : دل خوشي ها كم نيست ؛ جوره ديگر بايد ديد

من و تو ؛ عاشق و عاشق

روي نيمكتاي نمناك

هردومون گريه مي كرديم

واسه سرنوشت غمناك

هيس؛به كسي نگو؛حالم از همه ي اعتقادات و معلوماتت بهم مي خوره؛بين خودمون بمونه

atlasariya — Sun, 11 Oct 2009 18:14:35 GMT

سلام

اين چند روز كه نبودم همه شا خونه مامان جونه بودم ؛ سه نفره ؛ منو مامان جونه و آقاجونه

حدوده يه هفته اي مي شد كه بازيه آويزون بازي راه انداخته بودمو كنگر خوردمو لنگر انداختم

بعد ؛ بعده اين همه مدت كه امروز باباهه اومد دنبالم كه خير سرم فردا يكمي محضه رضاي خدا به درسو مشخو اينام برسم ؛ با يه بغضه گنده اندازه يه هندونه ي ۴۰ كيلويي خونه مامان جونه را ول كردم . بابا به پير به پيغمبر ؛ به جدم قسم من دلم مي خواد همه ي عمرما برم خونه مامان جونه و هي بشينم نيگاش كنم

تازه شم ؛ توو اين مدت به تنهايي چندين كتابه توپو تاپ خوندم و يكمي خودما برگردوندم به دورانه راهنماييم كه خوره ي كتاب خوندن بودم .

كتاباي خوبي كه بد نيست شماها هم يه سري بهشون بزنيد :

همنام ؛ مترجم دردها ؛ من عاشق آدم هاي پولدارم ؛ جايي براي پيرمردها نيست ؛ برف سياه و ..........

خبره بعدي اينكه مدركه زبان انگليسيما گرفتم ؛ بدم نمياد برم سر كلاسه زبانه فرانسه يا آلماني ؛ هرچند كه تا يار كه را خواهد و ميلش به كه باشد حافظاااااااااااا

در آخر اينكه متاسفانه يا خوشبختانه اون قدر سرم به كاراي دوروبرم گرم شده كه وقته اينكه بيام نت و بخوام آپ كنم و يا به كسي سر بزنم ندارم ؛ الانه من مي دونم همه تون خيلي منا درك كردينداااااااااااااااا ؛ هي داريند سجده ي شكر به جا مي ياريند

فعلا دوست دارم يكمي بيشتر از خيلي توو لاكه دفاعي فرو برم ؛ هركي بياد جلو صورتشا خط خطي مي كنم ؛ گفتم كه فقط گفته باشم كه پس فردا ناك اوت شدي نياي يقه منا بگيري يا با مامان و بابات بياي دمه خونه مون گيسو گيس كشي كه من خودم به تنهايي ختمه همه ي عالمم ؛ تا ببينيم هفته و چله چي مي شه .

فيلا و تا اطلاعه ثانوي :

دوست دارم خيلي زياد ؛ شعر بايد خودش بياد ؛ دوست دارم خيلي زياد ؛ قافيه لازم نداره ؛ دوست دارم خيلي زياد ؛ به چشماتم خيلي مياد

با تشكره خيلي خيلي زياد از برادرانه كامران و هومن ؛ باشد كه رستگار شوند

زت زياد و حق نگه دارتان ؛ پاشيند بريند خونه هاتون تا منم به كارام برسم ؛ اون ديسه حلوا هم با خودتون ببريند توو راه خيراته امواتتونو امواتم بديند بره بعد نياي بگي اصفانيا خسيسند و از اين حرفاي ناموسي كه اصلا باباجان مگه خودت ناموس نداري كه مياي مي گي اصفانيا خسيسند؟؟؟؟؟؟؟؟

- :همه گي بگيند اوفي اوفي

= :اوفي اوفي

-: بالاييا شدند اكي؟

=: اكي اكي

گلاب به روتون قام قااااااااااااااااااااااااام

atlasariya — Sun, 27 Sep 2009 22:46:13 GMT

زندگيه شاد و در عينه حال گند و آشغالي را مي گذرانيم

از آنچه كه مي ترسيديم بر سرمان آمد آن هم مبسووووووط و خيلي جامع و همچين تپل و مپلاما به هر حال ؛ گور باباي دغدغه هاي من

تمامه مسافرت ها و گشت و گذارها به حول و قوه ي الهي و به مدده مريضيه داييم و بستري شدنش توو بيمارستان ؛ كلهم كنسل شد ؛ باشد كه همه گي رستگار شويم

از ساعته ۱۴ تا ساعته ۲۳ يكي از روزهاي بستري بودنش ؛ من بالا سرش بودم ؛ تسته اسپيرومتري كه مي خواست بده ؛ بايد مي رفتيم يه بيمارستانه ديگه ؛ بعد با آمبولانس رفتيم ؛ بعد منو داييمو خانوم پرستاره مهربون اون عقب نشستيم ؛ بعد كلا ديگه خيلي كيف داد ديگه ؛ بعد به بيمارستانه مقصد كه رسيديم منا راه ندادند توو به خاطره اينكه بيمارستانه ماله سپاه بود بايد با چادر مي رفتي ؛ بعد نيست منم خيلي اهله روحيه دادنو اين حرفام ؛ فكر كن با يه روسريه صورتي ؛ مانتو كوتاه ؛ صندله تابستونه ؛ آرايشه كامله مو و صورت رفته بودم پيشه داييم تا يكمي قيافه ي رنگين كمانه منا ببينه روحيه بگيره ديگه ؛ بعد تازه فكر كن كارت مليما دادم تا يه چادر بهم دادن ؛ بعد تازه شم چادره ليز بود ؛ بعد روسريمم ليز بود ؛ بعد با اون آرايشو با اون صندلا ؛ من نمونه ي كامله يك فقره حجابه اسلامي در حده سفر به عتباته متبركه بودم ؛ بعد اگه تو فكر كردي كسي منا نگاه كرد ؛ خب كررررررررررررررد ديگه ؛ يعني كررررررررررررردااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا .

بعد نيست داييه كه مي خواست بره دستشويي بايد با ويلچر مي رفت ؛ بعد نيست ويلچره خيلي خب بود ؛ بعد اگه يكي از شماها اونجا بود ؛ حتما يه آقاهه را ديده كه ۴تا سرم دستشه و مي خواد بره گلاب به روتونو بعد يه دختره هلش كه نمي داد هيچ ؛ باهاش توو سالن بيمارستان دو استقامت انجام مي داد و با دهنش قام قام مي كرد ؛ بعد تازه مي ديدي كه داييه دمه گلاب به روتون پاشا مي كوبوند به ديوار تا ترمز كنيم ديگه ؛ كلا رفته بودم به همه مريضا با اين خزوخيل بازيام روحيه بدم ؛ مخصوصا با اون صداي قام قامم

بعد نيست اين گلاب به روتون رفتنا خيلي كيف مي داد ؛ نيم ساعت به نيم ساعت :

من : دايي ؛ گلاب به روتون نداري؟

داييم : نه

نيم ساعت بعد

من : گلاب به روتون نداري؟

داييم : نه

نيم ساعت بعد

من : دايي ............. ((‌نزاشت حرفه من تموم بشه ))

داييم : به پير به پيغمبر ؛ ندارم ؛ به خدا ندارم ؛ بيا بگردم

من : چته دايي ؛ تب داري؟؟؟؟؟؛ مي خواستم ببينم كمپوت مي خوري برات بيارم؟؟؟؟؟؟؟؟؟

داييم : اطي خودتي ؛ خودتا خر كن

زدم بر طبل بي عاري ؛ كه آن هم عالمي دارد

عشق بازيه من و ...............

atlasariya — Sat, 19 Sep 2009 03:15:18 GMT

خيلي وقت بود دلم هواشا كرده بود ؛ خيلي نامرد شده بود ؛ اصلا نمي تونستم باور كنم كه خيلي وقته نديدمش ؛ تا امروز .........

دلم مي خواست وقتي مياد ؛ همه ي خونواده م قبولش كنند ؛ نه هركي ساز خودشا بزنه ؛ بعده اين همه وقت كه اومده بود ؛ بعده اين همه مدت كه مامان باباما راضي كرده بودم ؛ حالا عليا ساز مخالف مي زد ؛ مي گفت دوستش نداره ؛ مي گفت ازش خوشش نمياد .

طرفاي ظهر بود كه از خواب بيدارم كردند و خبره اومدنشا بهم دادند ؛ با چه ذوق و شوقي از خواب پا شدم ؛ رفتم به استقبالش ؛ مي خواستيم عينهو دوتا عاشقو معشوق بريم توو بغله هم ؛ اما يهويي من يادم افتاد كه روزه م ؛ خداي من ؛ يعني بايد تا افطار دوريشا تحمل مي كردم؟؟؟

با اين حال ؛ صورتشا گرفتم توو دستام ؛ توو چشماش زل زدم ؛ با نگاه و با چشمامون باهم حرف مي زديمو دردودل مي كرديم ؛ آخه مي ترسيديم بابام به عقلمون شك كنه

توو چشاش نگاه مي كردم و غمي كه از دوريه من كشيده بودا مي ديديم ؛ توو چشام نگاه مي كردو مي ديد كه كم كم دارم اختيار از كف مي دم ؛ فهميده بود الانه س كه بپرم چشاشا بوس كنم ؛ از بس كه چشاي خماري داشت ؛ از بس كه چشماش درشت و آبكي بود . باباهه يه بوهايي برده بود ؛ برا همين لحظه اي ما را به حال خودمون نمي زاشت .

هي به لبو دهنش نگاه مي كردم ؛ توو چشماش مي خوندم كه در حسرته يه بوسه هست ؛ منم دست كمي از اون نداشتم .

هي به پاهاش نگاه مي كردم ؛ دلم مي خواست روزه نبودم تا از پا تا سر و از سر تا پاشا غرقه بوسه كنم ؛ اما چه كنم كه روزه دست و بال منا بسته بود .

تا اينكه افطار شد ؛ عادت كردم توو ماه رمضون اول نمازما مي خونم بعد روزما باز مي كنم ؛ نيومد سر سفره تا من رفتم ؛ وقتي رفتم اومد ؛ ديگه حاله خودمونا نمي فهميديم ؛ نفهميدم كه چي شد ؛ فقط يهو چشم باز كردم ديدم تووي چشماش با مامانو بابام شريك شدم ؛ نمي تونستم قبول كنم ؛ دلم مي خواست همه چيش تمومو كمال ماله من باشه ؛ بعد اون وقت من توو چشاي شهلاش شريك پيدا كرده بودم ؛ بالاخره ؛ چاره چيه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

يك ساعت بعد هيچي ازش نمونده بود ؛ به جز يه مشت استخون ؛ خدا وكيلي كلپچه پر گوشتي بود

پ ن : چارشنبه تولد داريم ؛ تولده عليا ؛ البته به تاريخه قمري ؛ چون 26 دي توو امتحاناس و خاله كوچيكه هم نيست ؛ برا همين به تاريخه قمري گرفتيم كه نه توو امتحانا باشه نه كسي كم باشه كه خدايي نكرده كادويي كم بشه

از پنجشنبه تا آخر هفته ي بعد نيستم ؛ اطرافه اصفان ول مي گرديم برا خودمون ؛ گفتم كه گفته باشم

مشكلم هنوز پابرجاست ؛ اما خب ؛ اندكي صبر سحر نزديك است .

يك جمع كامله خانوادگي ؛ وقتي كه همه باشند ؛ همه ي همه ؛ با خنده هاي از ته دل ؛ با شادي هايي كه با هم تقسيم مي كنند ؛ با خوشي هايي كه همه باهم تووش شريكند ؛ بهترين و موثرترين دارو هست برا يه اعصابه بهم ريخته ؛ جمعي كه پنجشنبه با هم بوديم و ساعته 2 شب برگشتيم خونه هامون

اين نوشته ؛ بعدا از حالته رمزيو اين حرفا درمياد ؛ خواستم يكمي كرم بريزم ؛ همين

زندگي چيزي نيست كه لب طاقچه ي عادت از ياد من و تو برود

لعنت به بخت و سرنوشت

atlasariya — Tue, 15 Sep 2009 13:16:39 GMT

الانه دقيقا ۴۸ ساعته تمومه كه ۱ دقيقه هم چشم روو هم نزاشتم

صبح ساعته ۵:۳۰ رفتم شهركرده كوفتي برا انتخاب واحد ؛ انتخاب واحد تموم نشده برگشتم ؛ اونم با گريه و زاري ؛ شانسم گفت دوستام رفيقند يكيشون باهام اومد ؛ بقيه وايسادند بقيه كارا را بكنند .

يعني رسما و علنا گور باباي هرچي دانشگاه و درسه كه دهنه من يكيااااااا..........

اون قدر امروز بهم سخت گذشت كه توو كوچه كوله پشتيما روو زمين مي كشيدم ؛ فقط مقنعه م يه وري نبود

اعصاب ندارم ؛ يعني كلا امروز هيچي ازم باقي نمونده كه بخوام داشته باشم يا نداشته باشم ؛ الانه فقط يه دست آهنگه راسموس يا راهيل مي چسبه برا بند انداختنه اين ذهنه خسته و آشفته ي من

پ ن : يعني خيلي خيلي برام دعا كنيد تا مشكلم زود حل بشه ؛ وگرنه به خداونديه خدا ؛ ديگه خدا را بنده نيستم ؛ التماسه دعا خيلي خيلي (( ببين كارمون به كجا كشيده كه برا دعا كردنمونم بايد التماس كنيم ))

گاهي بايد رو به آسمان قدم زد

جمع خانوادگي

atlasariya — Fri, 11 Sep 2009 23:45:18 GMT

سلااااااااااااااااااام

خاله كوچيكه قراره از جنوب بياد و به همين مناسبت قراره كلهم همه مون دوره هم جمع بشيم به صرف شام خونه مامان جونه ؛ نيست ما اصلا همديگه را نمي بينيم ؛ بعد اين مكالمه ي پايينا داشته باشيند كه توو يه جمع ۳۰ - ۳۵ نفره اتفاق افتاده

مامان جون : آره اين دختره داره مياد ؛ مي خوام شام مهموني بدم ؛ موندم چي باشه ؛ از رستوران مي خوام سفارش بدم ؛ جوجه كباب خوبه؟؟؟

سن بالاهاي فاميل : نه نه ؛ چلو كباب بديند بهتره

دخترخاله هاي خزوخيلم با دختردايي هام : نه نه مامان جون ؛ ما برنج مرنج نمي خوايم ؛ همه مي ريم پيتزا شبانه ؛ يكي يه پيتزا بسه مونه

من : نه جوجه كباب ؛ نه چلو كباب ؛ نه پيتزا ؛ بيا و با اين دل صاب مرده ي من راه بيا يكي يه دست كلپچ مهمونمون كن ؛ خير از دنيا و آخرتت ببيني ؛ به خدا چشا بچه م زاغ شداااااااااااااااااااااااااااا

الهامو شهرزاد : اطي ؛ اون دستمال يزديتم بزار بغلش ؛ هي راه به راه دستتا باهاش پاك كني

====================

توو اين خونه ي ما كه چار نفر آدم زندگي مي كنيم ؛ فقط من روزه مي گيرم و لا احداااا ؛ بعد صبح به صبح بعده سحر باباهه را بيدار مي كنم تا پاشه نماز صبحشا بخونه

امروز همه كاراما كردمو چراغا را خاموش كردم ؛ بعد با يه صداي نازكي بابا بابا بابا بابا بابا بابا بابا كررررررردددددددددم (( يعني قشنگ روو اعصابش بودمااااااا ))تا بالاخره اين باباهه از خواب پاشد و يه جوري خيلي مظلوم با چشاي چارتا شده و موهاي سيخ سيخي و با ضربانه قلبي حول و حوشه ۳۰۰-۴۰۰ بيدار شد تا بره وضو بگيره برا نماز

بعد نيست من همه چراغا را خاموش كرده بودما پرده ها هم كشيده بودم تا خودم برم كپه لالا ؛ باباهه جايي را نمي ديد ؛ بعد رفت توو آشپزخونه كه وضو بگيره ؛ يهويي صدا تلقو تولوق رفت بالا ؛ پشت بندشم صدا بابام بود :

آخه كدوم اسكلي همه چراغا را خاموش مي كنه و صندلي را مي زاره توو رااااااااه؟؟؟؟ آخه نمي گي من چه جوري جلو پاما ببينم رواني؟؟؟؟؟

حالا از اين طرف من اين عروسكه كه روو تختم هستا تا توو حلقم فرو كردم كه صدا هر و هرم نره بالا ؛ ولي ديگه نفس كم اوردم ؛ يهويي همچين زدم زيره خنده كه چار ستونه خونه لرزيد

بابام : زهره ماااااااااااااااااااار ؛ كووووووووووفت ؛ اگه ميوفتادم يه چيزيم مي شد بازم اينجوري چرخ چاها ول مي دادي؟؟؟؟؟؟؟؟

من :

===========

براي خودم نوشت : امروز رفتيم توو طرحه اكرام ايتام شركت كرديم ؛ يه داداش كوچولو بهمون اضافه شد

يه سورپرايزه جديد : كادو تفلدم موباركاااااا از بابام گرفتم ؛ يه انگشتر به سليقه ي بابام و يه تراوله ۵۰ تومني ؛ من مي دونم چرا اين باباهه اين جوري شده ؛ اين مي خواد منا دكم كنه برم ؛ ولي كور خونده ؛ خره (( اطلس )) سر جا خودش سفت و محكم بسته شده

پ ن : لیلا جان از صمیم قلب بهت تسلیت می گم ؛ خدا گل ورچینه ؛ ایشالا هرچه زودتر بازماندگانش به آرامش قلب برسند ؛ تسليته منا پذيرا باش

تنها براي مادرم فنون دوست يابي را به كار نبردم

اما او بيش از همه به من محبت ورزيد

عجب فرخنده ايامي بود ؛ آن روزهااااااا

atlasariya — Mon, 07 Sep 2009 01:58:18 GMT

سلام

من يه دو روزي مي شه كه بعد از ۱۰ روز و ۹ شب به آغوشه گرمه خونوادم برگشته م ؛ از فرودگاه با مامان جونه رفتيم خونه ي مامان جونه و شبم مونديما همه هم بودندا ؛ بسي فراوان خوشانديم و هي از خودمون خوچحالي در كرديم و كاري كه در طوله عمرمان هرگز انجام نداده ايم انجام داديم و آن هم بغل كردنه باباهه بود آن هم به طور مبسووووووووووووط و فتييييييييييييييييير ؛ من بسي فراوان در كاره خودم موندم كه من چه جوري و اون چه جوري و اصلا هردوتامون چه جوركي هم ديگه را بغليديم و شلپ شلپ همم بوس كرديم (( آيكنه : يه اطي كه يه عالمه علامته سوالو تعجب دور سرش وول مي خوره ))

توو اين مدت كه مشهد بودم ؛ از دو استيت خارج نبودم : يا حرم بودم يا حرم نبودم

وقتي دخترخاله هام ديدندم ؛ هركدوم يه چيزي بهم گفتند :

شهرزادو الهام : واااااااااااي اطي ؛ چه قده نوراني شدي ؛ چه قده نورت شديده ؛ بده به من اون عينك آفتابيتا

دلارام : خره اطي ؛ قيافت شده عينهو دعااااااااااااااااااااااااااااا

سميه : اطي ؛ هي انواره نوره كه از چشات مي پاشه بيرون

خاله كوچيكه كه همون پشته تلفن بهم گفت : اطي الانه تو نور بالا مي زنياااااااا

توو حرم كه بوديم يه خانومه اي ازم خوشش اومد ؛از مامان جونه شماره مونا خواسته بود ؛ اما من نزاشتم مامان جونه شماره بده ؛ سر حساب كه شديم ديديم بععععععله ؛ طرف اهله شيرازه و دكتراي الاهيات داره و از اين حرفاااااااا ؛ همه وقتي فهميدند بهم مي گفتند چرا نزاشتم ؛ آخه يكي نيست به اينا بگه : منه گاگول كه ساسي مانكن گوش مي دمو نيناش ناشم بلدم چه ربطي دارم به يكي كه دكتراي الهيات داره ؛ تازه اونم شيراز ؛ كي مي ره اين همه راهااااااااا؟؟؟؟ البته ناگفته نماند كه روزه آخر مامانش اومد جلو مامان جونه از خودم تيليف گرفت ؛ وقتي هم اسمما فهميد همچين پريد ماچو موچم كرد كه مامان جونه توو كفه سرعت عمله طرف مونده بود

تازه منم پروپرو به باباهه زنگيدم كه :

شماره خونه را دادم به خانوم

بابام : هااااااااان؟؟؟؟؟ برا چي چي شماره تلفنه خونه را دادي دسته مردم؟؟؟؟؟؟

حالا يكي بياد به اين باباهه بگه كه : بابا جان ؛ خواستگاره ؛ احيانا بايد كبوتره نامه بر بفرستند؟؟؟؟؟

توو حرمم كارام اينا بود :

چادرما مي زدم زيره بغلم ؛ دوتا صندلي هم مي زدم زيره بغلم ؛ دنباله سره مامان جونه از اين طرف به اون طرف مي بردم ؛ بعدم كه تا جون توو بدن داشتم هي راه به راه برا مامان جونه قرآنو مفاتيح خوندم ؛ چيزايي كه بار اولم بود مي خوندم ؛ بعد خب بقيه ي اونايي هم كه پير بودند ميومدندو من بلند مي خوندمو اونا آرم ؛ بعد هي دعا بود كه به طرفه من سرازير مي شد :

خدا خوشبختت كنه ؛ خدا سفيد بختت كنه ؛ خدا يه بخته خوب توو امسال نصيبت كنه

اينقده دعا مي كردند كه به مامان جونه گفتم :

به مرگه خودم اگه اين دعاها امسال مستجاب نشه من توو مسلمون بودنه همه تون شك مي كنم ؛ ببين كي هست كه دارم مي گمااااااااااا

تازه شم من از همين الانه عزا گرفتم با اين موهاي مدله دست توو پريزه برقم ؛ آرايشه عروسا چيكار كنم؟؟؟؟؟؟ (( بياي بهم بگي متوهمه بي جنبه ي فلان فلان شده كلامون مي ره توو هم ديگه هااااااااا ؛ تازه شم ؛ اينجا خانواده رد مي شه هااااا ))

به قوله دختر خاله م : آخه اين چه وقته آرايشگاه رفتنه تو بود ؛ مي زاشتي مي رفتي مشهدو برمي گشتي بعد اگه خبري نمي شد تيشه به ريشه ت مي زدي

تبسمم كه خداااااااااي همدرديه با من : اطي اينقده به اين امام رضا سمج نشوهاااااا ؛ كار دست خودت ميدياااااااااااا

تولدمم كه عالي بود ؛ اول خاله كوچيكه و شوهرش اس ام اس دادند ؛ بعد دوستم ؛ بعد اون يكي دوستم ؛ بعد اون يكي دوستم ؛ بعد تبسم ؛ بعد دخي خاله م ؛ بعد سارا

كله ي سحرم مامانم زنگ زدو تبريك گفت ؛ بعد ساعته ۸ بابام تبريك گفت ؛ بعد خاله م ؛ بعد اون خاله م ؛ بعد دخي خاله م ؛ بعد اون يكي دوستم

الهام زنگ زده بهم مي گه : اطي مي خوام يه خبره بد بهت بدم ؛ ناراحت نشيا ؛ مامانت رفته بيمارستان بستري شده

من : برا چي آخه؟؟؟؟؟؟

اون : آخه رفته تورا به دنيا بياره تولدت مبااااااااااااااارك

شهرزادم كه اس ام اس داده : مي خوامت به خاطر اونت ؛ اون چيز نازت ؛ مي دوني كه چي رو مي گم؟؟؟همون چيز قشنگت ؛ اوني كه زير لباسته ؛ اون قلبه مهربونت ؛ تفلدت مووووووووباااااااااااااارررررررررررك .

باباهه هم كه قرار بود يه چكه سفيد امضا برام با هواپيما بده بياد كه داااااااااااد ؛ البته هواپيما توو راه گم شد ؛ (( مديوني اگه فكر كني گفت برا تولدت فرستادمت مشهد ))حالا قول داده كه تا قبله مهر يه كيش مي برتم ؛ تا ببينيم چي مي شه

اينجا هم كه همه تون لطف داشتيند در حده تيم ملي ؛ واقعا از لطفه همه تون ممنونم ؛ نمي دونم چه ريختي ازتون تشكر كنم ؛ حسابي منا شرمنده ي خودتون كرديند ؛ ايشالا توو عروسياتون جبران كنم ؛ تي تاپ جان مرسي ؛ مجيد مرسي ؛ كارامل مرسي ؛ اليو جون مرسي ؛ همه مرسي ؛ همه مرسي ؛ همه يه عالمه مرسي ؛ همه يه دنيا مرسي ؛ همه يه عالمه دنيا دنيا مرسي ؛ به قوله فانتازيو : از طرفه من خودتونا وحشيانه بغل كنيد ؛ اگه اسمه كسي را جا انداختم دليل بر بي توجهيم نيست ؛ از بس دوستاي خوب و مهربوني دارم نمي دونم اسمه كدوما را بگم

اميده پر اميده بلاگستان ؛ با چندين روز تاخير تولدت مبارك باشه جوون

و اين آخري هم تقديم به همه ي شماها كه به اندازه خيلي زياد برام مهربوني به همراه داريند :

نمي دانم تا كدامين طلوع زنده خواهم بود

نمي دانم كدامين غروب خواهم رفت

اما دوستتان دارم تا آخرين لحظه ي بودنم

تولدم

atlasariya — Tue, 01 Sep 2009 18:29:18 GMT

تولد تولدم مبارک

آرزومند تمام آرزوهاتونم

پ ن: به سفارش اطلس به همت تبسم

تاخير

atlasariya — Wed, 26 Aug 2009 20:14:10 GMT

سلاااااااااااااااااااااااااااااااام

پروازي كه قرار بود ۱۱ شب از جاش كنده بشه ؛ به علته بيش از حد گرم بودنه هوا (( راست يا دروغش پا خودشون ؛ به من چه؟؟؟؟)) داشتم مي گفتم ؛ به علته همون علت بالاييه با ۳ ساعت تاخير ساعته ۱ شب به بعد انجام مي شه

يعني من رسما سحري را در جواره برو بچز مهماندار و كاپيتانه پروازو اينا هستم

دختر خاله هاي خزوخيلم تيليف كردند بهمو نصيحتم مي كنند :

اطي يه شكلات برميداريا ؛ نه يه مشت برداري بگي برا مامانو بابامو داداشمو دخترخاله هامم مي خوام

سعي كن اولين صندليه نزديك به راهرو بشيني كه وقتي مهموندارا مياند و مي رند ؛ ببينندتو بهت كادو بدند

اطي وقتي داره مي شينه هاااااااااااا ؛ يه پاكت برات گذاشتند ؛ خودت مي دوني ديگه ؛ خودت مي دونيو اون پاكته

اطي اين اتوبوس نيستااااااااااااا ؛ هي راه به راه نگي پس چرا فيلم نمي زارينداااااااااااااااااااا

آره ديگه ؛ هميناس

نظردونيه پايين بازه ؛ برا همين اينجا بسته س ؛ مديوني اگه بياي برام شاخ و شونه بكشي ؛ دهه ؛ اصلا اينجا خونواده رد مي شه ؛ ادبا مراعات كن ؛ داشتي كه جمله را؟؟؟؟؟؟؟

فيلا تا تولدم كه يه كافي نت توو مشهد بجورم باي باي

بيا باهم بريم سفر

مشهد مشهد