هاوانا نايتس
سلام ؛ اول اون چماقاتونا بیاریند پایین تا من سلام کنم ؛ بعد هرچي كه خواستيند بهم بگيند .
عرضم به حضورتون كه اينجانب خيلي سرم شلوغه ؛ مشغله هاي كاري ؛ دانشگاهي ؛ درسي ؛ تحقيقاتي ؛ پروژه اي ؛ خانوادگي ؛ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآهان ؛ بزن زنگا ؛ بگو ببينم خانوم مي شناسي ارژنگا؟؟؟؟؟ فچ كنم خط رو خط افتاده ؛ خوووووووووووولاصه ؛ مرغه افتاد توو كاسه .
داشتم مي گفتم خدمتتون ؛ اين روزا يا سره كارم ؛ يا دانشگاهم ؛ يا دارم يكي توو سر خودم مي زنم ۱۰۰ تا توو سره اين كتابا ؛ اين هفته اينقده از لحاظه جسمي و روحي خسته شدم كه امروز كه جمعه باشه قيده دانشگاها زدمو توو خونه موندم و نشون به اون نشون كه ساعته ۲ ظهر از خواب بيدار شدم 
؛ همچين يه نموره اين بدنم اومده روو فرم ؛ انگار اين بدنما به اين همه خواب نياز داشته ؛ تازه پررو پررو به همه هم سلام صبح بخير گفتم ؛ به قوله بابام : سلام و صبح بخيره چه وقته آخه دختر؟؟؟؟؟؟؟
اين چند وقته خيلي بهم سخت گذشته ؛ واقعا سخت ؛ چيزايي را بعضيا نبايد متوجه مي شدند كه متاسفانه شدند ؛ اون قدر اعصابم بهم ريخته بود كه دوباره دست به دامنه قرص شدم ؛ اونم ساعتي دوتا ؛ اما مي دونيند خوبيش به چي بود؟؟؟؟ به اين بود كه فهميدم چه دوستاي گلي دارم ؛ دوستايي كه وقتي پشته گوشي مي خندم مي فهمند كه خنده م از ته دله يا عصبيه ؛ دوستايي كه شب به شب بهم اس ام اس مي دند يا زنگ مي زنند كه مرگه ماها اون قرصاي كوفتيا نخور ؛ دوستايي كه تا اخرين دقيقه هواما دارند ؛ دوستايي كه به خاطره من برنامه هاشونا بهم مي زنند ؛ دوستايي كه قايمكي مي رند سر كيفم تا قرصا را بردارند ؛ واقعا شرمنده ي همه شونم ؛ مي تونم بگم مخلصتونم رفقا 
؛ در عرضه اين دو هفته ۶-۷ كيلو وزن كم كردم 
؛ واقعا دورانه گندي بود .
اينجا هم كم نيستند دوستايي كه مرامشون به اندازه ي همه ي دنياست ؛ پسته قبل ۵۰ تا نظر داشت كه فقط ۳۵تاش عمومي بود ؛ شرمنده ي همه تونم .
روابطم با بابام خوبه ؛ اونقدر كه قبله رفتنش به سفر بهم زنگ بزنه ازم خدافظي كنه ؛ اونقدر كه تنها بياد دمه ترمينال دنبالم تا باهم بريم پاركو حرف بزنيم ؛ اونقدر كه ازم دلجويي كنه .
شرمنده اخلاقه ورزشكاريه همه تونم ؛ مي خوام برم بازم بخوام 
؛ اين جمعه برام غنيمتيه
؛ بايد كه تك به تكه لحظه هاش استفاده كنم .
اين پست فقط اعلامي بر زنده بودنمان بوده و ارزشه ديگري ندارد .
بي ثمرترين روز ما روزي ست كه نخنديده باشيم
نوشته شده در جمعه بیست و پنجم اردیبهشت 1388ساعت 3:49 بعد از ظهر توسط اطلس بانو
|
؛ باشد كه الهي عمري باقي باشد تا جبران كنيم صدمات و خسارت هايي را كه ناجوانمردانه به ما و به اقتصاده يك خانواده ي اصفاني وارد نمودند 
؛ خداوند ازسر تقصيراتشان بگذرد ؛ بلند بگو آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآمين .
( اين يعني اينكه مامانم پذيده بود ) به همراه ژله ي دو رنگ و سالاد 
؛ نا گفته نماند كه همگي در سه سوت و بشمار سه از جلوي ديدگان اين بنده ي حقير ناپديد گشته
و از پدرمان جدا شديم ؛ هنوز دقايقي نه چندان طولاني از فراغمان نگذشته بود كه گوشيمان زنگيد و از آن طرف مادرمان بود كه به بنده قسم و آيه مي داد كه بر پدر و مادره آن پسرچيه اصفاني ترحم نموده و كاري به ايشان نداشته باشيم ؛ قول داديم ولي فقط و فقط در كفه خبرگزاري پدرپرس باقي مانديم كه در ايكي ثانيه گفته ها و ناگفته هايمان را در كفه دسته مادرمان قرار داده بود .
