:: رفتی حاجی حاجی مکه ::

سلام

وقت کمه و اعمال بسیار

در مورد امتحانات خدمتتون عرض کنم که بسی فراوان گند زدیم رفت ؛ دیفرانسیل که با 4 افتادم ؛ گسسته هم این طور که بوش می یاد افتادم ؛ طراحی الگوریتم هم آنچنان امیدی بهش ندارم ؛ یعنی فقط دارم خدا خدا می کنم که از ورقه 3 بیارم تا با 7 نمره ی پروژه 10 بشم ؛ خوشم باشه ؛ چشمم روشن ؛ ترم اول زدم توو گوش مشروطی و گل کاشتم حسابی ؛ باشد که یک در دنیا و 100 در آخرت اجری جمیل نصیبم گردد .

نوشتم چه شاهکاری رقم زدم تا یادم باشه و ترم دیگه جبرانش کنم

برا امتحان شیوه ی ارائه استاد سه تا سوال داده بود :

1- نفر اول که در گروه شما کنفرانس داد چه کسی بود؟

2- آخرین نفر چه کسی بود ؟

3- چه نمره ای به خودتون می دیند

برا سوال یک که فامیلی دوستم یادم رفته بود

برا سوال دو هم به استاد می گم :

استاد ؛ من اسم اون خانومه را بلد نیستم ؛ فقط از قیافه می شناسمش

استاد : خوب ؛ شکلشا بکش

من : نه استاد ؛ ببینیند ؛ همون خانومه که چادریه ؛ مقنعه ش قهوه ایه ؛ ارائه ش در مورد فلان موضوع بود ؛ کارمنده فلان جا هست (( فقط مونده بود شماره شناسنامه ی طرفا بگم ))

استاد : باشه خانومه آریا ؛ خانومه فلانی بود ؛ بنویسو برو

در مورد سوال سوم هم که همه به خودشون 13-14 دادند ؛ منم نوشتم :

با توجه به موضوع بکر ارائه و با استناد به منبع بسیار بسیار معتبر آن و با توجه به کمک های صاحب مقاله در زمینه ی ترجمه ی آن و با عنایت به اینکه بنده دیشب تا ساعت 4 صبح در حال خواندن رفرنس مربوطه بودم ؛ استاد خداییشا بخوایند کمتر از 18 راه نداره ؛ اصلا خوبیت نداره بخوایم به کمتر از 18 فکر کنیم ؛ اصلا شما کمتر از 18 هم بدیند ؛ خودکارتون قبول دار نمی شه که اوون نمره را بنویسه

به قول استاد انشا نوشتم دیگه

حالا اینا را ولش

امشب مهربرونه خاله کوچیکه شد ؛ به عبارتی شد 230 میلیون ؛ قرار شده اولین جمعه ی بعد از ماه رمضونم عقد باشه ؛ یا حالا جشنه عقده یا یه صیغه ؛ ایناشا دیگه نمی دونم ؛ چون کسی توو این موارد منا بزرگ حساب نمی کنه و برا همین من نشستم توو خونه به مراقبت و نگه داری از علیاااااااااااااااااااااااا ؛ اما آخرش خوب بود ؛ زنگ زدم برامون پیتزا اوردند .

آهاااااااااان

این عروس دوماده قصه ی ما کلاسای قبل از ازدواجشونم رفتند ؛ کلاسا دو سکشن بوده ؛ سکشن اول که همون تنظیم خانواده ی دانشگاه بوده ؛ اماااااااااا ؛ اماااااااااااااا ؛ سکشن دوم که اصل ماجرا بوده را برا من تعریف نکرد ؛ هرچی بهش گفتم برام بگو یه نگاه خوفناکی بهم می کردو می گفت :

خیلی پروویی ؛ بچه پروو

یکی از جاهایی که ما با این مخاطب خاص جانمون رفتیم و خیلی بهمون خوش گذشت و کلا خیلی برامون خاطره ناک بود ؛ تله کابین کوه صفه س ؛ برا خاله کوچیکه که تعریف می کردم که چی شد و چی کار کردیم هی به بخت بلندش لعنت می فرستاد ؛ برا همین بود که دو شب پیش با شوورش رفتند که برند همون جا که ما رفتیم ولی از بس شلوغ بوده نتونستند برند ؛ آی منو مخاطب خاص کیف کردیم ؛ آی کیف کردیم اینا خورد توو پرشون (( الانه ما خیلی خبیثیم دیگه ؟؟؟؟؟ معلومه؟؟؟؟‌))

پ ن : از حالا تا 10 شهریور که تولدمه ؛ می شمارم ؛ اونم معکوس ؛ 10 ؛ ........

پ ن : جون کندم تا این پستا نوشتم ؛ تازه فهمیدم به طلا حساسیت پیدا کردم ؛ برا همین الانه دستام باد کرده و داره می خواره .

از امشب دوماد می خونه :

مامان این زنه منه

بخوای نخوای ماله منه